kawaii's profileTo.. My World of LovePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 13 รักแท้ที่เรรวนฉันโอบกอดเธอด้วยรักที่ชิงชัง
ยอมรับฟังด้วยอภัยที่เคียดแค้น
ชื่นชมเธออย่างยกย่องที่ดูแคลน
ผูกสัมพันธ์แน่นแฟ้นอย่างหมางเมิน
จับมือเธอด้วยไออุ่นอันสั่นเทา
นอนนับดาวเคียงข้างอย่างห่างเหิน
ร่วมสร้างฝันด้วยความหวังพังยับเยิน
ล่องลอยบนสรรเสริญที่ดิ่งจม
ฉันจ้องมองเธอด้วยรักที่รังเกียจ
เอ่ยคำหวานละเมียดความขื่นขม
ขับขานเพลงแห่งความสุขทุกข์ระทม
ยืดหยัดอย่างล้มซมซานเซซวน
ฉันจะรักเธอลึกซึ้งซึ่งเผินผิว
จะหอบหิ้วเพียงหนึ่งใจนับไม่ถ้วน
จะมั่นคงในรักแท้ที่เรรวน
จะคู่ควรเคียงข้างรักเพื่อ..จากลา
ปล.เป็นกลอนแบบพาราด็อกซ์อ้ะ เพิ่งแต่งเมื่อคืน เข้าใจกันเปล่า April 27 เตะฝุ่นโอ้วๆ เพื่อนๆ หลายคนได้งานแว้วอ้ะ
ดีใจด้วยหลายๆ เลย
เราดิ เตะฝุ่น
ฟุ้ง
คลุ้ง..
เฮ้อ.. เศร้าจิต
เจอกันๆ วันรับปริญญานะเพื่อนๆ
รัก..
คิดถึง January 07 สายลมแห่งความรักเคยรู้สึกไหม เวลาที่เราเหนื่อย ร้อน หรือหงุดหงิด
เวลาลมพัดผ่านมาวูบหนึ่ง เราก็สบายขึ้น
เคยไหม เวลาที่ร้องไห้เสียน้ำตา
เวลาเงยหน้ามองฟ้า ลมพัดมาน้ำตาก็แห้งหาย
เคยไหม เวลาที่เหงาเศร้าเดียวดาย
พอลมพัดมาก็เอ่ยคำทักทายถึงเขาคนนั้นไปกับสายลมก็พอใจ
สายลมก็เหมือนความรัก
พัดผ่านมาเพื่อทำให้เราสุขหัวใจ
พัดผ่านไปก็ทำให้เราจดจำ
ว่ายามเมื่อความรักที่เคยผ่านมาเป็นอย่างไร
เราไม่อาจเอื้อมมือไขว่คว้าสายลมได้หรอก
ไม่อาจเก็บรักษาไว้เพื่อตัวเราคนเดียว
ไม่อาจกั้นขวางให้สายลมอยู่กับเรา
เพราะสายลมมีหน้าที่โบกโบยให้ความเย็นชื่นฉ่ำกับทุกคน
ก็เหมือนความรัก
เราไม่อาจไขว่คว้า ดึงดันให้อยู่กับเราตลอดไปได้
เราไม่อาจเก็บรักษาเอาไว้คนเดียวตลอดไปได้
เพราะหน้าที่ของความรักคือสร้างความสุขให้คนทั้งโลก
อ้าแขนให้กว้างๆ
เปิดรับสายลมแห่งความรัก
ในขณะเดียวกัน
ก็พร้อมที่จะปลดปล่อยสายลมแห่งรักให้เป็นอิสระ
November 26 หวั่นไหวหลายๆ ครั้งที่บางคำพูด จากคนบางคน
ทำให้เราแอบหวั่นไหวในใจ
ทั้งที่ตัวเราเองก็พยายามห้ามใจตัวเอง
ไม่ให้รู้สึกมากไปกว่านี้
ก่อนที่มันจะทำร้ายเรา
ก่อนที่มันจะทำร้ายเขา
และก่อนที่มันจะทำร้ายใครๆ
ฉันจะเก็บมันไว้จนลึก
ลึกที่สุดในใจฉัน
ฉันจะเก็บกดมันลงไป
ไม่ให้ใครรู้อีก
นอกจาก .. หัวใจของฉันคนเดียว
สำหรับเธอ..
ฉันยังคงรักเธออยู่เสมอ
ไม่อยากจะเปลี่ยนแปลงมันเลย
แต่ความจริงก็คือความจริง
เธอไม่อยู่แล้ว
เธอไม่กลับมาอีกแล้ว
แล้วฉันควรทำยังไง
จะเลิกรักเธอได้ยังไง
จะทำใจให้ยอมรับได้ยังไง
ใครก็ได้.. หยุดหัวใจฉันไว้ที
November 14 กลับมาแว้ววววเปิดเทอมปุ๊บ งานก็ท่วมหัวปั๊บเลยยยยย
เฮ้ออ .... เหนื่อยจังเลยนะ
ต่อจากนี้เราจะขอเป็นน้ำแข็ง
คือ ทำตัวเย็นชา เข้มแข็ง..
และในที่สุดก็ละลายไปเมื่อถึงเวลา
คนเราจะทำตัวให้ดี ให้ทุกคนพอใจน่มันยาก
แต่ทำให้ตัวเองพอใจน่ะ มันยากกว่า
...
สั้นๆ ก่อนนะวันนี้ October 03 วันที่ฉัน..ลืมตาวันหนึ่งที่ฉันหลับตา
ฉันเห็นทุกอย่างที่ฉันหวัง
ฉันเห็นสิ่งงดงามรอบตัว
ฉันเห็นท้องฟ้า
ฉันเห็นดอกไม้
ฉันเห็นผี้เสื้อ
ฉันเห็นเธอ.. ยืนอยู่ที่เดิม
วันหนึ่งที่ฉันลืมตาขึ้นมา
ฉันพบว่าสิ่งรอบตัวของฉันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
ไม่มีสิ่งที่ฉันเคยมี
ไม่มีใคร
ไม่มีเธอ
ไม่มี..
วันหนึ่งที่ฉันหลับตา
ฉันเห็นความฝัน
ฉันเห็นรอยยิ้ม
ฉันเห็นดวงตาคู่นั้น
ฉันได้ยินเสียงหัวเราะ
ฉันสัมผัสถึงเสียงลมหายใจของเธอ
วันหนึ่งที่ฉันลืมตาขึ้นมา
ฉันพบความจริง
ฉันเห็นรอยน้ำตา
ฉันเห็นดวงตาหม่นเศร้า
ฉันได้ยินเสียงสะอื้นของตัวเอง
วันหนึ่งที่ฉันหลับตา
ฉันได้ยินคำว่า "ฉันรักเธอ"
วันหนึ่งที่ฉันลืมตา
ฉันได้ยินคำว่า "เธอไม่อยู่ตรงนี้แล้ว"
วันหนึ่งที่ฉันหลับตา
ฉันรับรู้ว่าเธอจากฉันไปตลอดกาล
แต่วันหนึ่งที่ฉันลืมตา
ฉันกลับได้รับรู้ว่า เรากลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ฉันไม่รู้.. ว่าฉันควรหลับตาต่อไป
หรือลืมตาขึ้นมาพบกับโลกของความเป็นจริง
ฉันไม่รู้ว่า.. หากวันหนึ่งที่ฉันไม่ลืมตาขึ้นมาอีก
จะมีใครบ้างไหมสักคน
ที่จะร้องไห้เพื่อฉัน
จะมีน้ำตาสักหยดจากใครสักคนบ้างไหม
....ฉันแค่อยากรู้.... September 24 อีกแล้วอ้ะโคตรเซ็งเลยอ้ะ เอ็มพี 3 พังเป็นรอบที่ล้านแปดแล้ว
เบื่อว่ะ จำไว้อย่าไปซื้อ "โซเคน"
แล้วทำไมของคนอื่นถึงไม่พัง ก็งงๆ อยู่อ้ะ
เมื่อคืนยังฟังอยู่เลยอ้ะ แงๆๆ อยากร้องไห้
เซ็งงงงง......
วันนี้ก็เจออะไรๆ เหนื่อยจิตมา
ที่จริงเราคงโทษใครไม่ได้อ้ะ
เป็นเพราะตัวเราเองนี่ล่ะ
เราก็ผิดเองน่ะนะ.. ก็ยอมรับอ้ะ
แต่ไม่เห็นจะต้องทำท่าอย่างงั้นนี่นา
เฮ้ออออ...
เหนื่อยยยยยยย....
September 17 คนไม่สำคัญฉันไม่รู้ว่าว่าวันหนึ่งๆ เราทำอะไรที่เรียกว่าคุณค่าบ้างไหม
ฉันไม่รู้ว่า แนเองควรทำอะไร
ฉันไม่รู้ว่า ฉันเองควรพูดว่าอะไร
ฉันไม่รู้แม้กระทั่งว่า คนเราเกิดมาเพื่ออะไร
บางครั้ง สิ่งที่คนๆ หนึ่งทำก็ดูมีความหมาย
บางครั้งก็ไม่มีค่าอะไรเลย
บางครั้งสิ่งที่คนๆ หนึ่งเป็นก็ดูน่าประทับใจ
แต่บางครั้งก็ดูน่าเบื่อเหลือเกิน
ฉัน..
ฉันก็ยังเป็นฉัน
ฉันคงไม่มีสิทธิ์เรียกร้องให้ใครมาสนใจ
ฉันคงไม่มีความหมายในสายตาใครๆ
ในเมื่อเขาก็เห็นความสำคัญของคนอื่น
ฉัน..
ฉันก็ยังอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้เช่นเคย
ไม่มีตัวตน ไม่มีคนให้ความสำคัญ
ฉัน..
ฉันก็ยังต้องเข้มแข็งกว่านี้
ฉันต้องไม่อ่อนแอให้ใครเห็น
ฉันต้องไม่ร้องไห้
ต้องยืนอยู่ได้ตัวตัวของตัวเอง
ไม่เป็นไรหรอก ถ้าไม่มีใครฟังสิ่งที่ฉันพูด
เพราะเขาก็มีสิ่งที่เขาอยากฟัง
ไม่เป็นไรหรอก ถ้าไม่มีใครมองเห็นฉัน
เพราะเขาก็มีสิ่งที่เขาอยากมอง
และคงไม่เป็นไรหรอก ถ้าฉันจะหายไป
เพราะไม่เคยมีใครเห็นฉันอยู่แล้ว
ทำดีกับคนที่คุณรักไว้นะ
ก่อนที่เขาจะหายไป ไม่กลับมาหาคุณอีกเลย
September 02 ไม่อยากมีแฟนแล้วนี่นาวันนั้น.. คงเป็นวันสุดท้ายที่เราจะติดต่อกันอยู่
คงเป็นวันสุดท้ายที่เราเสียน้ำตาเพราะเธอ
คงเป็นวันสุดท้ายที่เราจะรู้จักกัน..
วันนั้น.. ฉันเสียน้ำตามากมาย
ฉันร้องไห้ เจ็บปวด
ฉันอ่อนแอ ทรมานเหลือเกิน
แล้วก็มีคนคนหนึ่ง
มีมือมือหนึ่ง ยื่นมาจับแขนฉันเบาๆ
ปลอบฉันให้หยุดร้องไห้
ลูบหัวฉันเบาๆ แล้วบอกว่าไม่เป็นไร
บอกฉันว่า ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก
ฉันยังคงมี "เพื่อน" มากมาย
ถึงแม้มันจะแทนกันไม่ได้ก็ตาม
ฉันอยากบอกเค้าว่า..
ไม่หรอก ..
ฉันไม่คิดจะเอาเค้าไปเทียบหรือแทนใคร
เพราะเพื่อนอย่างเค้า มีค่ามากมายเหลือเกิน
ฉันไม่อยากมี "คนรักอีก" แล้ว
ขอเปลี่ยนเป็น มี "เพื่อนรัก" มากๆเลย
จะได้ไหมนะ
รักเพื่อนทุกคนนะ.. รักจริงๆ
August 24 น้อยใจ.. อีกละเบื่อตัวเองเหมือนกันนะ กับไอ้โรคนี้น่ะ
ไอ้อาการขี้น้อยใจเกิดเหตุน่ะ
เมื่อไรจะหายซะทีก็ไม่รู้
วันนั้น .. ก็น้อยใจเพื่อน
แอบหนีไปอยู่คนเดียวเงียบๆ
วันนี้ก็โดนเพื่อนดุมา
ก็ไม่รู้นี่นา ว่าดุจริงๆ หรือเล่นๆ
ก็ทำหน้าอย่างนั้น
เราก็แค่ไม่อยากให้เพื่อนโกรธนี่นา
พอง้อๆ ก็มาว่าเราอีกอ้ะ
พูดไปพูดมาก็ว่าเราว่า น่ารำคาญ
เราอาจจะน่ารำคาญจริงๆ มั้ง
แต่เรา sensitive กับคำๆนี้นะ
อย่าว่าเราว่าน่ารำคาญ..
เราไม่อยากทำให้ใครเกลียดเรา
เราไม่อยากเป็นตัวปัญหาให้ใคร
เราไม่อยากเป็นคนน่ารำคาญ
ไม่อยากให้ใครเกลียดเรา
เราส่งข้อความไปบอกเพื่อนเรา
มันก็โทรกลับมา.. เหอะๆๆ
เรานอนร้องไห้อยู่ง่า... - -"
มันก็ว่าๆ เราพักนึง เหะๆๆ
ก็คนมันขี้น้อยใจนี่นา
ใครจะรู้ล่ะว่าแกโกรธไม่โกรธจริงๆ
เราก็แค่เป็นห่วงความรู้สึกของคนรอบๆ ตัว
เราแค่แคร์พวกเค้า
เราไม่อยากทำให้พวกเค้ามาลำบากใจ
เราแค่ไม่อยาก... น่ารำคาญ.. นี่นา August 16 อยากเป็นคนนั้นเอ...
เอ....
เอ.....
- - ->>> เป็นอารายเนี่ยยยย
เหอะๆๆๆ ไม่รู้ดิ
.........
มานเกิดอารายกานขึ้นนนนน
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ชีวิตของหนู
แบบว่า
แบบว่า.. คิดถึงคนๆ นึงขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ
หรืออาจจะรู้ก็ได้นะ เหอะๆ
อืม... แล้วเราจะทำไงดีเนี่ย
ถ้าคนคนนั้นรู้ว่าเราคิดอย่างนี้
เค้าคง.. ฆ่าเราแน่เลย... 555
หรือว่าเค้าจะไม่สนใจเลยก็ไม่รุ - -"
ยิ่งได้ฟังใครบางคนพูด.. เราก็หวั่นไหว
อีกคนก็พูด..
เราก็ยิ่งหวั่นไหว...
เหอะๆๆ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก
เนอะๆๆๆ ถึงจะแอบอิจฉาคนๆ นั้นของเธอ
แอบอยากเป็นคนนั้นของเธอ... 555+
เรานี่ ชักจะรั่วเข้าไปทุกวันๆ แฮะ - -"
August 15 บางที...บางทีการอยู่อย่างนี้ก็ดีเหมือนกันนะ
ได้อยู่กับตัวเองมากๆ
ได้หัวเราะไปกับเพื่อนๆ ที่มี
ได้บ้าบอกับจอมแสบทั้งหลาย
ได้ทำงานส่งอาจารย์เงียบๆ คนเดียว
ได้อ่านหนังสือที่ตัวเองอยากอ่าน
ได้ดูหนังเรื่องที่ตัวเองอยากดู
ได้... ได้... ได้...
บางครั้ง.. ฉันอาจจะยังคิดถึงเธออยู่บ้าง
แต่นั่นก็คงเป็นได้แค่อดีตเก่าๆ
ที่มันผ่านเลยไปนานแล้ว
วันที่เราเจอกันครั้งแรก
14 ส.ค. ของปีที่แล้ว
ส่วน14 ส.ค. ของปีนี้
อาจเป็นวันสุดท้ายที่ฉันจะรักเธอแล้วมั้ง
เธอจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำ
วันนี้ ฉันเหนื่อยมาพอแล้ว
ฉันอยากมีความสุขบ้าง
ฉันอยากหัวเราะ อยากยิ้ม
อยากเฮฮาไปกับเพื่อนที่ฉันรัก
อยากไปไหนๆ โดยไม่ต้องมีภาพเธอมารบกวน
อยากตั้งใจเรียนมากกว่านี้
ไม่นาน.. ฉันคงได้พบใครต่อใครใหม่ๆ
ทั้งเพื่อน.. หรือคนใหม่ๆ
แต่เธอจะอยู่ที่ตรงนั้นตลอดไป
ฉันจะเก็บเธอไว้ในหัวใจฉันเสมอ
ลาก่อน.. เราคงไม่ได้พบกันอีกแล้วล่ะ
ลาก่อน.. ขอให้เธอมีความสุข
ลาก่อน.. ดูแลตัวเองด้วยนะ
จากวันนี้ ฉันจะมีความสุข
ฉันจะทำตามใจฉัน
ฉันจะเลือกทำอะไรๆ ที่ฉันต้องการ
ฉันจะเป็นฉันคนใหม่
สู้ๆ .. แล้วไม่นาน.. ฉันจะผ่านมันไปได้เสียที August 09 คือแบบว่าหงุดหงิดไงคือ แบบว่า คนมันคนเอาแต่ใจอ่านะ
ถ้าไม่ว่างก็บอกไม่ว่างเด้ะ
อย่ามาทำอ้ำๆ อึ้งๆ เออๆ ได้
เราก็นัดเวลาอ่าดิ
แล้วเรามันพวกหงุดหงิดไง
คืชักช้าแล้วรำคาญอ่ะ
อารมณ์เสีย!!!!! อะไรเนี่ย
ทำไมต้องให้รอด้วยเนี่ยฮะ
แค่ 10 - 15 นาที ยังพอทน
ให้รอเป็นชั่วโมงๆ แมร่ง ไม่ไหวนะ
คือเอาเวลาไปนอนหลับ
ยังจะเป็นประโยชน์กว่าเลยเนี่ย
ไม่ว่าใครอ่านะ..
ถ้าไม่ว่าง ไม่สะดวก
เวลาจะรับปากใครก็บอกกเค้าไปตรงๆ
อย่ารับปากว่าได้แล้วก็มาผิดเวลานัด
ปล่อยให้คนอื่นเค้ารอนานเป็นชั่วโมง
มันน่ารังเกียจ!!!
นึกถึงใจเค้าใจเรามั่งดิ
คนเค้ารีบแทบตายเพราะกลัวคุณจะรอ
แล้วให้รีบเพื่ออะไร...
...ถ้ารู้ว่าต้องมานั่งหงุดหงิดอย่างงี้
ทีหลังจะได้ขอความช่วยเหลือจากคนอื่น
หงุดหงิดจริงๆ จังๆ
เฮ้อออ...
ท่องไว้ นะโม นะโม นะโม
โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า
แต่เราก็ยอมโง่ยอมบ้าอ้ะ
โมโหจริงๆ เลยเชียว August 08 ชีวิตหนู กะอีกวันที่ผ่านไปช้านเหนื่อยเหลือเกิน โวโฮ้โฮ้โฮ....
เปล๊า.. เปล่านะ ไม่ได้เป็นบัวชมพูแต่อย่างใด
แต่ตอนนี้เรางี้ เนื้อยยย เหนื่อยกะชีวิตจริงๆ จังๆ
ก็สอบเอย การบ้านเอย อะไรเอย ชะเอิ่งเอิงเอย
ทำให้เราเริ่มรั่วแล้วล่ะ รั่วๆๆๆๆ
แง้ๆๆๆๆ ชีวิตของหนู...
แล้ววันนี้ก็เอาอีกแล้ว
อี MP3 ของเราเนี่ย มันเป็นอาร้ายยยกานน้ากน๊า
อ่อนแอเลื้อเกินน
อ่อนแอเหมือนเจ้าของช่ายมะ
ที่อ่อนแอไปทั้งหมด ทั้งหัวใจ กระซิกๆๆ
อิอิ บอกแล้วว่ารั่ว อย่าสนใจ อย่าสนใจ
เฮ้อ สู้เค้า อีหนูเอ๊ย สู้ๆๆ - -" July 22 วันหนึ่ง.. ของฉัน กับ ตัวฉันเองหลายเรื่องที่ผ่านเข้ามาช่วงนี้
เป็นเรื่องราวที่ทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน
เรื่องราวเมื่อก่อนที่ฉันรู้สึกว่ามันแย่
ก็ยังไม่แย่เท่าช่วงเวลานี้เลย
ฉันรู้สึกราวกับว่า
ฉันเป็นสิ่งไม่มีตัวตนบนโลกนี้
ไม่มีความสำคัญสำหรับใคร
ไม่มีค่าสำหรับใคร
ไม่มีความหมายใดๆ
ฉันกลายเป็นเพียงอากาศที่ล่องลอยไปมา
ฉันกลายเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่หายใจไปวันๆ
ไม่มีใครมองเห็น
ไม่มีใครต้องการ
ฉันเสียใจ
ฉันน้อยใจ
ฉันร้องไห้
ฉันเสียความรู้สึก
ฉันเจ็บปวด
หลายๆ เรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึก
หลายๆ อารมณ์ที่ฉันต้องรองรับ
หลายๆ หยดน้ำตาที่ฉันต้องปล่อยให้มันหลั่งไหล
ฉันไม่อยากอ่อนแอให้ใครมองเห็นเลย
ฉันไม่อยากกลายเป็นภาระให้ใครเลย
ฉันไม่อยากทำให้ใครลำบากใจเมื่อได้เห็นฉันเลย
ฉันไม่อยากทำให้ใครอึดอัดใจเวลาต้องคุยกับฉันเลย
ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรคิดว่าตัวเองไร้ค่า
แต่บางทีมันก็ห้ามไม่ได้.. ถ้ามันจะเผลอคิด
ถ้ามันจะใส่ใจกับความรู้สึกของคนอื่นมากเกินไป
ฉันห้ามมันไม่ได้จริงๆ
บางที.. ถ้าฉันหายไป
ถ้าฉันไม่มีตัวตนจริงๆ
ถ้าไม่มีฉันอีกต่อไป
บางที.. อาจจะทำให้ใครๆ รู้สึกดีขึ้น
หรือว่าบางที..
อาจไม่มีใครใส่ใจมันเลยด้วยซ้ำ
เจ็บจังเลย.. เจ็บปวดจังเลย July 17 วันโชคร้ายของช้านนเริ่มเรื่องซวยๆ ของวันนี้กันเลยดีก่านะคะ
เริ่มแรก.. ตอนเช้าค่า ลงลิฟท์มา จู่ๆ เกิดไฟดับขึ้นมาค่า..
เอ่อ ... กึ้งงๆๆ วูบ.. แล้วกระแสไฟก็ถูกตัดไป
ดิช้านน งงงันอยู่ในกล่องเหล็ก 4 เหลี่ยมนั้นอยู่เพียงผู้เดียว
เอ่อ.. กรู.. แบบว่า มันมืด - -"
พอดีก่อนจะมืด หันไปเห็นว่าถึงชั้นที่ 3 ง่ะ แล้วก็กดสัญญาณ
และพยายามเคาะๆ ปรตูลิฟท์ให้รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ในนี้ แง..
รออยู่หลายนาทีอ้ะ กว่าจะมีพระเอกมาช่วย (ช่างที่หอ)
"เอ่อ ติดอยู่ชั้นไหนครับ"
"ชั้น 3 ค่ะ"
"อ่อ ชั้น 2 นะครับ"
"ม่ายช้ายย ชั้น 3 ค่ะ 3"
"ครับ"
แล้วจากนั้นก็ได้ยินเสียงกึงกังอยู่ข้างนอก
โอ้ว พระเจ้า เช้านี้มันอารายกานน
เราก็พยายามเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด
แบบกลัวง่ะ เดี๋ยวอยู่ๆ ลิฟท์ขาด ร่วงลงไป ตูมมม
เป็นข่าวหน้าหนึ่งเลยทีเดียว ไม่ดี ไม่ดี..
รอๆๆ ผ่านไปประมาณ 10 นาทีได้มั้ง...
อากาศในลิฟท์มันน้อยๆ นะ เราว่า
ดีนะที่ติดคนเดียว (ยังจะว่าดีอีกเหรอวะเนี่ย)
ม่ายง้าน.. อากาศหมดแน่ อิอิ
ลงไปนั่งกับพื้นลิฟท์ เสียงข้างนอกยังกึงๆ กังๆ อยู่
แล้วในที่สุด ประตูก็เปิด... แอ๊ดดดด
แบบว่า.. มันค้างอยู่ระหว่างชั้น 2 กะชั้น 3 ง่ะ
เอ่อ ต้งปีนตะเกียกตะกายขึ้นมาอีก
เฮ้อออ .. ชีวิตของนักศึกษาสาวคนหนึ่งง..
นึกภาพแล้วก็สมเพชตัวเองดี
เรื่องต่อไปค่า..
MP3 ซื้อมาเมื่อวันเสาร์ จู่ๆ ก็เปิดไม่ติดซะงั้น
เอ่า อารายวะ 2 วันพังแล้ว
เอาไปที่ร้านที่ซื้อ กะเอาไปเปลี่ยน
"เอ่อ น้องครับ มาพรุ่งนี้ได้มั้ย"
"คะ?"
"คือ ของมันหมด มาพรุ่งนี้นะครับ"
"เอ่อ สั่งไปแล้วใช่มั้ยคะ"
"ครับ เดี๋ยวเปลี่ยนเครื่องให้" ... ฯลฯ
เอ่อ ชีวิตนักศึกษาสาวอันน่าเศร้า..
คือ.. เรื่องต่อไปค่ะ
แบบว่า.. คือ.. ไม่เอาดีกว่า
เรื่องนี้ขอเซ็นเซอร์ อิอิ
P.S. และดิช้านก็กลายเป็นโรคหวาดระแวง เมื่อกี๊ขึ้นลิฟท์ พอได้ยินเสียงกึงๆๆ ก็ใจสั่นๆ เลยแฮะ.. เฮ้อ.. ชีวิตของน้กศึกษาสาว หน้าตาไม่สวยคนหนึ่ง... July 11 โค้ดเพลงอ่าจ้าคนใจง่าย ไอซ์ ศรัณยู - http://streaming.gmember.com/wma/01608301.WMA
คนคนเดียวกัน Golf-Mike - http://streaming.gmember.com/wma/01607501.WMA
ไม่อยากทำให้ลำบากใจ บูโดกัน - http://streaming.gmember.com/wma/01601801.WMA
กลับมาได้ไหม ไอซ์ ศรัณยู - http://streaming.gmember.com/wma/01608401.WMA
กรุณาพูดดังๆ ZITA ZALAI - http://streaming.gmember.com/wma/01606501.WMA
Epilogue Golf-Mike - http://streaming.gmember.com/wma/01561801.WMA
10 ข้อห้ามJ N E เจนนี่http://203.150.224.157/musicart//newmusicstation/jen/sibkorharm.swf
เพลง ทะลึ่ง : Thaitanium http://202.142.220.33/%7Emaximum/696ThaLueng_Thaitanium.wma
ร้องไห้ง่ายๆ กับเรื่องเดิมๆ http://www.msn-th.com/music/listen.swf?id=694 July 06 ไม่ใช่คนดีเราคงไม่ใช่คนดีนักหรอก ถ้าใครจะมองอ่านะ
เราเป็นอย่างนี้เอง อะไรที่เราไม่ชอบ เราก็บอกว่าไม่ชอบ
อะไรที่ฝืนใจ เราก็ไม่อยากทำ
เราไม่เคยต้องการให้ใครมามอง มาสนใจ
มาคิดว่าเราเป็นคนดี น่าคบ น่าสนใจ
จะบอกว่าเลวเลยก็ได้ เราไม่โกรธ
เพราะเราก็มีด้านเลวอยู่ในตัวจริงๆ น่ะแหละ
ถ้าใครอยากคุย ก็คุย
ใครไม่อยากคุย เราก็ไม่ว่าอะไร
เราก็เป็นเราอย่างงี้แหละ
เราเชื่อว่า
ในตัวคนทุกคนน่ะ มีทั้งด้านดี และไม่ดีอยู่ทั้งนั้น
มันขึ้นอยู่กับใครจะมอง
บางคนอาจจะมองนิสัยหนึ่งของเราว่ามันแย่
ในขณะที่อีกคนมองนิสัยนั้นว่าดีก็ได้
มันขึ้นอยู่กับว่า ใครจะเห็นด้านดีในตัวเรามากกว่ากัน
เพราะฉะนั้น เราเลยคดว่า
มันไม่จำเป็นต้องไปสร้างภาพให้ใครเห็นว่า
เราเป็นคนดี น่าสนใจ น่ารัก
ไม่จำเป็นต้องทำอะไรที่ไม่ใช่ตัวเรา
(นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ให้ไปทำแย่ๆ ใส่คนอื่น)
เพราะถ้าวันนึง
ภาพที่เราสร้างไว้มันพังลง
นิสัยที่แท้จริงนั้นแสดงให้เห็น
มันอาจจะทำให้คนที่เชื่อมั่นในภาพลวงตานั้นมาตลอด
ผิดหวังไปก็ได้
จะยิ่งเสียความรู้สึกกันทั้งสองฝ่าย
ดังนั้น..
การจะคบใคร ก็เป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุด
นั่นแหละ.. ดีที่สุดแล้วล่ะ June 29 เปิดเชียร์โก๊ะกังในที่สุด...
ในที่สุดดด...
วันเวลาแห่งความเหนื่อยก็เกือบหมดไปซะที...
เปิดเชียร์แล้วล่ะวันนี้ หลังจากที่เราและเพื่อนๆ
อดหลับอดนอนกันมาหลายต่อหลายคืน
ถึงแม้จะโก๊ะกัง อะไรๆ หลายๆ อย่าง
จะขลุกขลัก ไปราบรื่นไปเกือบทั้งหมด
แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี
ด้วยความที่แต่ละคนเนี่ย เป็นปลาไหลกันน่ะนะ
ละครเราเลยผ่านไปด้วยเสียงฮาๆ
โอเค.. ถือว่าประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งละกัน
เฮ้ออ... งานนี้ก็ได้เห็นน้ำใจของเพื่อนชั้นปี
รู้สึกดีๆ กับเพื่อนๆ
อุตส่าห์อดหลับอดนอนมาช่วยกัน
เย็บชุด ทำฉาก เซ็ตเวที แต่งหน้า
รักเพื่อนจัง ^^
แต่สำหรับบางคน
ก็ทำให้เสียความรู้สึกเหมือนกัน
ไม่ทำแล้วช่วยสงบปากนิดนึงก็ยังดี
แต่ช่างเหอะ ช่างมัน...
แค่วันนี้รักเพื่อนๆ มากขึ้นก็พอละ
เฮ้ออ.. ปีสุดท้ายแล้วเว้ยยย
(รู้สึกใจหายเล็กๆ แฮะ) June 25 คิดถึงได้ไหมคิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันเดินผ่านไปที่เดิมๆ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันได้ฟังเพลงที่เธอเคยร้อง
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันได้ยินคำพูดที่เธอเคยพูด
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันได้อ่านไดอารี่วันเก่าๆ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันเห็นชื่อเธอในโทรศัพท์
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ได้เห็นข้อความเก่าๆ ที่ฉันไม่เคยลบทิ้ง
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันได้ยินเสียงเธอ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันได้ฟังเรื่องของเธอจากใครๆ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันได้เจอคนที่หน้าตาบังเอิญเหมือนเธอมากๆ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันเห็นรูปเธอบนหัวนอน
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันนึกถึงวันเก่าๆ ที่เราเคยหัวเราะด้วยกัน
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันนึกถึงวันที่เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันต้องเสียน้ำตา
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันหัวเราะ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉันอยากพบเธอ
คิดถึงได้ไหม.. เวลาที่ฉัน คิดถึงเธอ |
|
|
