September 13
ฉันโอบกอดเธอด้วยรักที่ชิงชัง
ยอมรับฟังด้วยอภัยที่เคียดแค้น
ชื่นชมเธออย่างยกย่องที่ดูแคลน
ผูกสัมพันธ์แน่นแฟ้นอย่างหมางเมิน
จับมือเธอด้วยไออุ่นอันสั่นเทา
นอนนับดาวเคียงข้างอย่างห่างเหิน
ร่วมสร้างฝันด้วยความหวังพังยับเยิน
ล่องลอยบนสรรเสริญที่ดิ่งจม
ฉันจ้องมองเธอด้วยรักที่รังเกียจ
เอ่ยคำหวานละเมียดความขื่นขม
ขับขานเพลงแห่งความสุขทุกข์ระทม
ยืดหยัดอย่างล้มซมซานเซซวน
ฉันจะรักเธอลึกซึ้งซึ่งเผินผิว
จะหอบหิ้วเพียงหนึ่งใจนับไม่ถ้วน
จะมั่นคงในรักแท้ที่เรรวน
จะคู่ควรเคียงข้างรักเพื่อ..จากลา
ปล.เป็นกลอนแบบพาราด็อกซ์อ้ะ เพิ่งแต่งเมื่อคืน เข้าใจกันเปล่า
Tools 
